ABRAMS

Geneza
Na początku lat siedemdziesiątych, po zaniechaniu projektu czołgu MBT-70, w USA zdecydowano zbudować nowy czołg oznaczony XM1. Skierowano oferty do zakładów Chrysler Corporation i General Motors. Z obu ofert wybrano model Chryslera.
Produkcję seryjną uruchomiono w 1980 roku w koncernie General Dynamics w Lima i Detroit we współpracy z kilkunastoma podwykonawcami amerykańskimi. Do lutego 1985 roku wyprodukowano 2374 sztuk M1. W tym samym roku rozpoczęto produkcję zmodernizowanego Abramsa M1A1. W 1988 roku zamówienie na czołgi Abrams zostało zwiększone do 12 tys. szt. W tym też roku wyeksportowano 555 sztuk M1A1 do Egiptu.

Budowa
Rozkład przedziałów jest klasyczny: z przodu kierowania, pośrodku bojowy, z tyłu napędowy. Pancerz jest różnej grubości z wielowarstwowych płyt pancernych, w przedniej części wieży i kadłuba zastosowano - po raz pierwszy na świecie - pancerz wielowarstwowy typu Chobham (kombinacja płytek ceramicznych i płyt stalowych). Hydrauliczny układ napędowy DDA-X1100-3B z podwójnym doprowadzeniem mocy, preselekcyjnym wyborem biegów i bezstopniowym mechanizmem skrętu wykonano jako zintegrowany blok. Zawieszenie indywidualne posiada 14 wałków skrętnych wraz z wahaczami i 6 amortyzatorów hydraulicznych dwustronnego działania przy I, II i VII parze kół nośnych. M1 Abrams wyposażony jest w układy ppoż., osłony ABC (pancerz chroni przed promieniowaniem przenikliwym), skomputeryzowany system kierowania ogniem, pasywne dzienno-nocne i termowizyjne przyrządy obserwacyjno-celownicze ze stabilizacją widzenia w płaszczyźnie pionowej oraz dalmierz laserowy.

Uzbrojenie
Uzbrojenie główne czołgu stanowi bruzdowana armata 105 mm M68 (na licencji brytyjskiej armaty L7 firmy Royal Ordnance Factory), stosowana też w czołgach M60 i M48A5, stabilizowana w obu płaszczyznach elektrohydraulicznie. Dodatkowe uzbrojenie to: km 7,62 mm sprzężony z armatą, km 7,62 mm zamontowany przy włazie ładowniczego, wkm 12,7 mm przy włazie dowócy i obsługiwany przez niego z wnętrza pojazdu, wyrzutnia granatów dymnych (2x6) po obu stronach wieży.
Do strzelania używa się amunicji scalonej: APDS-T, APFSDS-T, HEAT-T i dymnej. W czołgu przewożonych jest 55 szt. nabojów, z czego 44 w niszy amunicyjnej wieży oddzielonej od wnętrza wieży przesuwaną przegrodą pancerną, a 11 szt. umieszczono w pojemnikach amunicyjnych w przedziale bojowym. Liczba przewożonej amunicji do km 7,62 mm wynosi 11400 szt., a do wkm - 1000 szt.

Napęd
W czołgu zastosowano napęd turbinowy, który początkowo sprawiał konstruktorom wiele problemów. Wielu z nich uważało, że turbiny nie sprawdzą się na polu walki, jednakże niezawodność M1 okazała się większa od M60 napędzanego silnikiem wysokoprężnym i będącym do tej pory podstawowym czołgiem amerykańskim. Turbina gazowa Abramsa ma tak duży zapas mocy, że zapewnia temu ponad 60-tonowemu kolosowi prędkość w polu ponad 60 km/h.

M1A1 ABRAMS
W 1985 roku wszedł do służby nowy, zmodyfikowany Abrams M1A1. Jego głównym uzbrojeniem jest gładkolufowa 120 mm armata M256, produkowana na licencji niemieckiej firmy Rheinmetall (taka sama jak w czołgu Leopard 2). Od tego samego roku rozpoczęto jej montaż w czołgach M1 w miejsce armaty 105 mm. Wraz ze zwiększeniem kalibru amunicji uległa zmniejszeniu jej ilość do 40 szt. Zmieniono też pojemniki w przedziale bojowym do jej przewożenia. Do strzelania z tej armaty używa się nabojów scalonych z pociskami: APFSDS-T, HEAT-MP-T i HEAT. Pogrubieniu uległy pancerz przodu i boków wieży, dna kadłuba oraz opancerzenie osłony lufy w miejscu jej osadzenia. Masa pancerza M1A1 Abrams stanowi 55% masy wozu.

M1A2 ABRAMS
Kolejna wersja czołgu Abrams powstała w 1988 roku i oznaczono M1A2. Skupiono się w niej głównie na unowocześnieniu elektroniki i opancerzeniu. Stanowisko dowódcy czołgu wyposażono w panoramiczny, dzienno-nocny i termowizyjny przyrząd obserwacyjny stabilizowany w obu płaszczyznach, sprzężony ze zintegrowanym celownikiem głównym (następuje automatyczne wskazanie celu). Zastosowano elektroniczny system kierowania ogniem FCEU z dalmierzem laserowym na bazie CO2 i ulepszonym przelicznikiem balistycznym. Zastosowana unowocześniona 120 mm gładkolufowa armata posiada zwiększoną żywotność do 1000 strzałów. Używa się do niej amunicji scalonej APFSDS-T i HEAT.
W czołgu zainstalowano wewnętrzny system informacyjny IVIS, sprawdzający na bieżąco zespoły czołgu i informujący o ich stanie załogę oraz szczebel dowodzenia. Na stanowisku kierowcy zainstalowano termowizor. Prawdopodobnie zakres zmian będzie zwiększony o system nawigacji satelitarnej GPS-NAVSTAR oraz radiolokacyjny system wykrywania celu MTAS. Unowocześnienie pancerza polegało na zastosowaniu w czołowych partiach wieży i kadłuba elementów ze zubożonego uranu (co wzmocniło dwukrotnie odporność pancerza z przodu) i dodaniu ekranów przeciwkumulacyjnych nad górną powierzchnią wieży. Przyczyniło się to do wzrostu masy pancerza w stosunku do wersji M1A1 o 1,5 t. Zmieniono też typ gąsienic na T-158 o dwukrotnie większej żywotności i z wymiennymi nakładkami gumowymi.