MARDER
Geneza
Bojowy wóz piechoty Marder 1 zbudowano na uniwersalnym podwoziu gąsienicowym, opracowanym na początku lat sześćdziesiątych, z myślą o całej rodzinie pojazdów opancerzonych. Był wytwarzany w dwóch zakładach: Rheinstahl i MaK, a pierwszy pojazd opuścił hale fabryczne w 1970 roku. Do chwili zaprzestania produkcji (1975 rok) powstało 3111 wozów. Na przestrzeni wielu lat eksploatacji Marder 1 przeszedł wiele modernizacji w wyniku których powstały jego kolejne wersje oznaczone: 1A1, 1A1A, 1A2 i 1A3.
Budowa
Wszystkie pojazdy znajdujące się w użytkowaniu są modernizowane do standardu ostatniej wersji (tj. lA3), która polega na wyposażeniu ich m.in. w: dodatkowe przednie opancerzenie, nocne przyrządy obserwacyjne, włazy dachowe innej konstrukcji oraz skrzynki narzędziowe po bokach kadłuba. Ponadto wprowadza się zmiany w zawieszeniu, gdyż masa pojazdu wzrosła do 35 ton, powodując jednocześnie, że jest on jednym z największych i najcięższych (a prawdopodobnie i najdroższych) bojowych wozów piechoty. Zapowiadane są kolejne programy modernizacyjne wozu. Marder 1 przewozi zaledwie 5 lub 6 żołnierzy desantu.
Uzbrojenie
Z wyglądu przypomina raczej czołg, mimo że uzbrojono go tylko w armatę kalibru 20 mm, 7,62 mm sprzężony karabin maszynowy i wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych Milan, które zamontowano w dwuosobowej wieży. Układ płyt pancernych kadłuba zapewnia wysoki poziom ochrony wnętrza pojazdu. Na podwoziu Mardera 1 skonstruowano wiele wozów, ale tylko niektóre wprowadzono do uzbrojenia armii niemieckiej. Są to: stacja radiolokacyjna rozpoznania pola walki, samobieżny zestaw przeciwlotniczy Roland oraz wóz inżynieryjny, wyposażony w wysięgnik sterowany hydraulicznie. Wersja wozu przeznaczona do nauki jazdy zamiast wieży ma stałą nadbudówkę z kabiną dla instruktora.
Napęd
Jako jednostkę napędową zastosowano silnik wysokoprężny MTU MB 833 Ea-500 o mocy 441 kW (600 kM).
|
